$json = addslashes(json_encode());
/* przetwarzanie $json */
$result = json_decode($json);

Śpieszę poinformować, że prace na grą trwają. Na stan dzisiejszy jest postać, plansze, przejścia między planszami, zmiana dni, sianie, kopanie. Czyli początek początków. Obecnie pracuję nad sklepem w grze i możliwością sprzedaży naszych wyrobów, oraz kupna nasion. Gdy to będzie gotowe to zapewne zabiorę, się za SI, oraz upływem czasu (godziny, pory roku, lata). Co obecnie w grze znajduje się wiele bugów (głównie związanych z grafiką), ale jako tako można przemierzyć świat składający się z całych dwóch map (farma i miasto) o rozmiarze 100×100 pól.

Gra prawdopodobnie będzie jedynie w wersji na Windows. Żałuję, ale w wczesnych fazach pisania nie pomyślałem o tym, a teraz z czystego lenistwa nie chcę przerabiać kodu tak by jeszcze mogła być odpalana na Xbox360, czy też Windows Phone 7.

Na razie prezentuje 4 screeny z gry. Na demo jest zdecydowanie zbyt wcześnie. Wersję alpha planuję udostępnić, gdy będzie możliwy obieg pieniądza.

Dom gracza.

Rzeka i most, oraz kawałek pola.

Sklep. Pierwszy budynek w mieście.

Jedynym efektem pogodowym jest deszcz, choć w grze na razie występują trzy stany pogody: deszcz, słońce, zachmurzenia.

Wszelka pomoc będzie mile widziana.

Windows Phone 7

Windows Mobile ma pewną wadę: jest rozprowadzany w złej koncepcji. Jest rozprowadzany na telefonach, które nie mają jednakowych specyfikacji sprzętowych, co skutkuje tym, że nie ma nawet jednolitej drogi rozprowadzania aplikacji, a więc środowisko tych telefonów samo się zamyka. Kompatybilność aplikacji pozostawia wiele do życzenia. (nawiasem mówiąc to ten sam błąd popełnia Google z swoim androidem) To jest główny powód dla którego ta platforma się nie przebiła do zwyczajnych użytkowników. Niektórzy wykonali w tym względzie bardzo dobrą robotę, spójrzmy na HTC HD2. Wiadomo Apple postawił na własny sprzęt i własny system, który jest sprzedawany jako zamknięte pudełko. Ludzie mogą nie lubić Apple’a, ale muszą przyznać, że w tej kwestii (jak na razie) najlepiej wypada. Czerpiąc z tego doświadczenia, Microsoft wydaje swój nowy system pod ścisłą kontrolą sprzętu, na którym będzie pracował, co zapewni możliwości nawet większe niż ma obecnie iPhone.

Drugą innowacją, ale taką na większą skalę, jest to, że całość będzie integrowało się w sposób natywny z sieciami takimi jak facebook, Windows live, twitter… To jest miłe. To jest na tyle miłe, że mam wrażenie, że moje marzenia co do natywnego oprogramowania na przenośnych urządzeniach właśnie się spełniają. Urządzenie typu smartphone ma służyć do kontaktu, a kontakt to nie tylko sms/mail/telefon, to właśnie też facebook, MSN, GG, IRC.(niestety prawdopodobni e o dwóch ostatnich będziemy mogli sobie pomarzyć, by były zintegrowane).

Kolenją dobrą nowiną jest sam fakt, że pod produkty Microsoftu programuje się w technologiach Microsoftu, czyli gry na Windows Phone 7, prawdopodobnie będzie się programowało jak pod Zune, czyli za pomocą XNA. Aplikacje za pomocą .NET Framework. Silverligth daje kolejne możliwości.

Microsoft Courier

iPad. HP Slate. Oba urządzenia, to według mnie złe podejście do projektowania tableta. iPad, pomimo faktu, że jest wspaniały, to ciągle jest przerośniętym (wspaniałym) iPhonem. HP Slate, to jest mniejszy, pozbawiony klawiatury komputer, który prawdopodobnie będzie leciał na Windows 7. To są dwa powody, dla których najprawdopodobniej nie kupie tych urządzeń (i do tej pory nie kupiłem netbooka, który też dla mnie jest rozwiązaniem beznadziejnym…). Natomiast MS Courier. Dwa połączone dotykowe monitory. Przystosowanie do odczytywania pisma. Głównym zadaniem jest bycie notatnikiem (główne zadanie iPada, to jest co? Bycie czym? A HP Slate?). Urządzenie ma cel i ma możliwości by urzeczywistnić ten cel i kilka innych. Teraz jest pytanie, co tak właściwie będzie miało to urządzenie w sobie i jaki system będzie oferowało? Koncepcyjnie najlepiej wypada, ale to jest wielka niewiadoma.

Coś o co najbardziej się boję to jest sprawa apliakcji pod to urządzenie. Nie ma żadnych doniesień jak będzie wyglądała dystrybucja, oraz dostępne technologie. Naturalnym wydaje się być .NET Framework i dystrybucja przez Microsoft Marketplace, ale nikt tego nie wie na pewno…

Zune HD

Odtwarzacz muzyczny podobny do iPoda Toucha, tyle, że w sumie to lepiej wypada(technicznie). Możliwość dzielenia się muzyką (co prawda ograniczone przez DRM). Radio. Dla mnie lepszy interfejs. Ale brak dobrego marketingu. Przy okazji Zune można zobaczyć jak Microsoft leży pod względem promocji swoich urządzeń, co niestety opóźniam marsz giganta z Redmond na drodze do stworzenia ciekawego świata pod względem urządzeń elektronicznych. A już nawet nie wspomnę jaką porażką jest brak wprowadzenia na Polski rynek Zune (chodzi mi o to, że ciężko go gdziekolwiek zobaczyć).

Słowo podsumowania.

Microsoft oferuje już teraz jedno świetne urządzenie: XBOX360. Ma w zapleczu kolejne trzy: Zune HD (który już jest na rynku, ale nie jest wyciśnięty z niego potencjał), Microsoft Courier, telefon na Windows Phone 7. Ma jeszcze jeden plus: Windows 7. Jeżeli uda im się te wszystkie urządzenia zintegrować ze sobą, to możemy w pewnym dniu obudzić się i stwierdzić, że Microsoft odwalił kawał dobrej roboty.

Bardzo fajnie, że wreszcie będzie duża paleta urządzeń przenośnych, ale takich prawdziwie przenośnych, a zarazem funkcjonalnych. Jedyna sprawa, o którą się obawiam to, jak zostanie pomysł tabletu zrealizowany. Zobaczyłem prezentację iPada od Apple’a, ale prawdę powiedziawszy nie jestem do końca przekonany, jak myśleć o nowym dziecku jabłuszka. Jest to powiększony iPhone, z większą funkcjonalnością ekranu (ponieważ jest większy), a do tego jest pozbawiony możliwości wykonywania rozmów, oraz nie ma kamerki (czego bym oczekiwał, po czymś takim). Brak multitaskingu, który mnie jeszcze tak nie boli, bo przy takim urządzeniu, prawdopodobnie bym wykonywał jedna czynność na raz, ale też brak jakiegokolwiek efektywnego narzędzia programistycznego, co najbardziej mnie boli przy iPadzie. Dodatkowo to, że jest oparty na technologii bazującej na smarfonach (hardware’owo) trochę dyskwalifikuje to urządzenie z mojej listy zakupów.

Z drugiej strony mamy tablety oparte na systemie windows. Hp Slate, na przykład. Jest to zminiaturyzowany laptop z ekranem dotykowym i wybrakowany pod względem klawiatury i myszki, ale posiadający (podobno) więcej możliwości, dzięki sprzęcie opartym na laptopach, ale tak czy siak jest to komputer. Więc problemy komputerów nie są mu obce: mała żywotność na baterii, wirusy, sporo oprogramowania i brak repozytorium, z którego moglibyśmy pobrać nowe funkcjonalności dla naszego urządzenia.

Microsoft nam serwuje, owianego tajemnicą tableta, który się wyłamuje z tych dwóch opcji. Dwa ekrany, składany niczym książka, przypominający do złudzenia organizer. Właściwie bardzo mało wiadomo o tym, co to urządzenie, będzie miało na pokładzie i jakie funkcjonalności będzie oferowało i dlatego największe nadzieje lokuje w dziecku Microsoftu.

Moim wymarzonym tabletem, byłby taki, który oferowałby mi sporą paletę możliwości, których nie oczekuje od laptopa i jeszcze większa paletę możliwości, których oczekuje po smarfonie, czy laptopie. Środowisko programistycznie (uproszczone), możliwości 3G (w tym rozmów, a nie samych danych), kamerka internetowa, aparat, łatwość synchronizacji (z laptopem, telefonem, drukarką, oraz innymi urządzeniami), organizer, repozytorium (Microsoft Marketplace), multimedia (filmy, oraz muzyka tak łatwo dostępna jak na standardowej empetrójce), gry, system operacyjny spełniający te wymagania i jeszcze do tego dobrze zaprojektowany hardware, oraz długa praca na baterii. Jeszcze do tego możliwość programowania pod to urządzenie za pomocą platformy .NET. Na innych urządzeniach nie mam tego komfortu, a nawet nie mam co się go spodziewać. Dlaczego z tabletów, które są obecnie prezentowane nie można będzie dzwonić, czy wysyłać wiadomości SMS/MMS? Przecież to jest dodatkowa funkcjonalność, która jest możliwa (skoro mają obsługę 3G). Dlaczego nie mogę sobie wydrukować wiadomości email, czy nawet notatek na ćwiczenia przez wifi na mojej drukarce (przecież to jest kwestia tego, żeby dodać możliwość druku)? Poza tym, mając możliwość multitouch w tabletach rezygnuje się z rysika, który byłby wymarzony na robienie notatek na spotkaniach służbowych, czy wykładach. Chce mieć urządzenie, które zastąpiłoby organizer, netbooka, telefon i tony książek i zeszytów, oraz miało bogate multimedia.

Klasy narzędziowe mają na celu pogrupowaniu metod, które są używane często w jednym projekcie. Można takie klasy zrobić statycznymi lub po prostu utworzyć singleton w kontrolnej klasie projektu. To akurat zależy od stylu programowania konkretnego programisty. Niżej jest obrazek przykładowej klasy narzędziowej zawierającej trzy kolejne klasy.

Chodzi o to by pogrupować odpowiednie metody w klasach, których nazewnictwo sugeruje nam czego się tyczą te metody. I tak mamy klasę TextDbConversion, która konwertuje wartości do formatu przyjaznego dla bazy danych. Niektóre bazy danych nie obsługują formatów godzin (szczególne te bazy danych, które są napisane przez programistów), albo konkretnych obiektów lub tablic i należy wykonać serializację. Dalej mamy klasę TextValidation, zawiera ona metody walidacji adresu email, sprawdzenia czy jest już dany użytkownik w bazie danych, oraz sprawdzanie długości tekstu. I mamy ostatnią klasę: TextModificator, która modyfikuje tekst odpowiednio. Wszystkie te klasy mają utworzone obiekty w klasie narzędziowej i są wywoływane przez nie.

To rozwiązanie ma swoje złe strony. Mianowicie zajęcie dodatkowej pamięci przez obiekty klas. Przyjmując, że nie chcemy być maniakami optymalizacji, możemy puścić mimo uszu ten argument, ponieważ pojedyncze obiekty zabierają tak mało pamięci, że nie wpłynie to zbytnio na całość działania programu. Nie mamy też dostępy z każdego miejsca, jeżeli te klasy nie są statyczne, ale i ten argument można obalić. Jeżeli piszemy programy w konwencji MVC (Model-View-Controler) to wystarczy nam jedynie obiekt klasy narzędziowej w kontrolerze. Nie będziemy też wykorzystywać tej klasy do modyfikacji wszystkich zmiennych, a jedynie tych, które będą pochodziły od użytkownika. Dzięki temu mamy pewność, że jak na początku przejdą sprawdzenia, to w głębi programu już na pewno są poprawne.

Co zyskujemy dzięki takiej klasy? Własną warstwę abstrakcji oraz porządek w kodzie. Mamy wszystkie metody operujące w danym zakresie w jednym miejscu i modyfikacja tych metod jest łatwiejsza. Ogólnie kod staje się łatwiejszy w zarządzaniu i obsłudze.

Bardzo mi się podo cała konwenscja filmu jako filmu dokumentalnego, co poteguje obrazy jakie się dostaje, a trzeba przyznać, że obrazy robią wrażenie. Kosmici, efekty wytrzałów itp. wyglądają przepięknie. Bardzo mi się to podoba, że nie ma w tym filmie superbohatera. Po mimo faktu, że to jest film o kosmitach, to nie ma tu przesadzonych scen. Ludzie, kosmici umierają jak muchy bez wyjątku, a Ci którzy przeżywają to tylko dlatego, że się chowają, a nie wyskakują z pistoletem na batalion tych złych i wygrywaja (jak to w filmach z Brucem Willlisem bywa). Poza tym pomysł by przedstawić obcych jako lekko nieudolna rasa dająca się podbić przez ludzkość. Choć ciężko powiedzieć, że kosmici zostali podbici, po prostu ludzie udzielają im pomocy humanitarnej.

Co uderza w tym filmie to podejście do kosmitów jakby byli kolejnym  “uratowanym” (czyt. podbitym) narodem w strefie stabilizacyjnej. Chodzi mi o to, że zapewne właśnie tak ludzie by się zachowali, gdyby im dać taka szansę. Czyli jak okupant.

W każdym razie jeden z tych filmów co to każdy powinien zobaczyć.

Ja proponuję młodym adeptom programowania by zajęli się jak najszybciej platformą .NET i C#. Dlaczego, pewnie spytacie. Otóż .NET jest ciągle rozwijaną platformą i jest naprawdę potężna. Dodatkowo sam fakt, żę ta platforma obsługuję kilka języków (VB, ASP, C++, C#) jest całkiem ciekawym motywem, pozwala to łączenie zalet wszystkich języków znajdujących się na platformie .NET. Kompilacja programu odbywa się do CIL (Common Intermediate Language), podobnie jak w Javie jest to język po między językiem programistycznym, a maszynowym, ale ten jest większy. Otóż każdy język platformy .NET jest kompilowany i z powrotem, dzięki czemu można wykorzystywać klasy napisane w jednym języku w drugim.Dodatkowo każdy chyba chce programować gry, a jak wiadomo OpenGL jest cieżki do nauki, tak samo jak DirectX, a pod C# jest coś takiego jak XNA (oparte na DirectX), w czym pisanie gier nie jest tak wielkim problemem jak w czystym DirectX. Sam framework XNA jest napisany tak intuicyjnie jak tylko można.

Ale odłóżmy na bok XNA, sam C# jest przyjemny dla użytkowania. Muszę powiedzieć, że składniowo jest podobny do Javy i przesiadając się z Javy na C# prawie nie odczuwa się różnicy. To jest akurat dobre, bo może te osoby, co uważają Javę za szczyt dorobku programistycznego (to wolne monstrum), wreszcie się przesiądą na język programowania, który daje jakieś większe możliwości. C# daje też możliwość operacji na pamięci bezpośrednio, niestety nie jest to tak naturalne jak wskaźniki w C++, ale cóż, nie można mieć wszystkiego.

C# jest o tyle fajnym językiem, że jest wciąż mało osób, które umieją w nim pisać programy. Powiedzmy, że jest dużo osób, które potrafią się w nim znależć, ale o programianiu większość z nich może zapomnieć. Dodatkowym argumentem za tym by się faktycznie zainteresować C# jest to, że Microsoft nie odpuści szybko rozwoju tego języka, więc co najwyżej może zdobywać popularność niżeli ją tracić.

„That is what halloween means to me…” słowa komika Stephena Lyncha, bardzo ładnie obrazują odczucia co to tego popkulturowego święta. Po prostu nie ma jak udawać przy każdej lepszej okazji idioty i się po prostu spić. Jak zwykle nie dostanę aprobaty z żadnej strony ponieważ ludzie podzieleni na zwolienników i przeciwników halloween w Polsce nie zgadzają się z moimi argumentami. Zwolennicy z natury (bo przecież krytukuję to bezsensowne święto) nie przyznają mi racji, a przeciwnicy (głównie księża, tudzież ludzie głębokiej wiary) mają argumenty czysto teologiczne, a żadna ze stron nie patrzy na to święto jako twór wyjątkowo wypaczony w Polskiej kulturze.

Nawet to, że jest program PowerShell, który pozwala bawić się shellem. Są takie małe smaczki, które cieszą i oko i serce. Widać, że twórcy z Redmond wreszcie poszli dobrą drogą.

eRepublik jest grą przez przeglądarkę, ale ma charakter również społecznościowy. W eRepublik gracz tworzy obywatela ePaństwa, którego poczynaniami kieruje. Jest to o tyle rozbudowane, ze granice państw się zmieniają, ponieważ jak to ludzie mają w zwyczaju, lubią się bić. Przebieg wojen jest całkowicie zależny od graczy, a co za tym idzie ukształtowanie świata jest całkowicie zależne od graczy. Powiedziałem trochę o globalnym aspekcie gry, ale to nie jest coś czego doświadczamy na każdym kroku, Normalne życie obywatela w eRepublik jest do złudzenia podobne do tego w prawdziwym świecie, z tym, że dużo uproszczone. Sprowadza się ono do pracy, jedzenia i wojowania, poza tymi czynnościami mamy również możliwość oddania głosu na wyborach (w naszym państwie oczywiście panuje demokracja i przeprowadzane są głosowania do parlamentu i wybory prezydenckie), prowadzenia własnej firmy, tudzież gazetki, którą inni mogą subskrybować. W grze jest dostępnych na tą chwilę sporo państw (jeszcze nie ma wszystkich, np. środkowa afryka jest owiana mgłą, czy też Białoruś.), więc możemy się natknąć na graczy z całego świata, a co za tym idzie poznać nowych zagranicznych kolegów. Sama rozgrywka nie jest jakaś super wciągająca, bo sprowadza się do prostych czynności, ale za to społeczność zgromadzona jest bardzo fajnie rozwinięta. ePolska w nowym świecie ma własny portal, forum i dobrze rozbudowaną społeczność graczy wokół tego, dzięki czemu bardzo przyjemnie się gra. Dodatkowo fakt, że powstają nawet podcasty relacjonujące np. posiedzenia wirtualnego rządu, czy tez mówiące co ostatnio w wirtualnej polityce się wydarzyło, świadczy o tym, że, środowisko się rozwija i rozgrywka jest naprawdę fajna. Należy jeszcze wspomnieć o tym, ze niedawno gra wyszła z fazy beta (niedawno jak nie dawno, bo w ubiegłej ziemie [?]) i nowe funkcje są ciągle wprowadzane do gry, więc to jest bardziej wersja rozwojowa niżeli finalny projekt. Zresztą jak chcecie się przekonać jak wygląda od środka to zapraszam przez mój [link referencyjny]. Prawda jest taka, że dostaję 5 gold, za każdego gracza, którego zaproszę i dotrwa do 6 poziomu, więc możecie pomóc biednemu obywatelowi ePolski.